Dordtse kajak- en kanovereniging Dajaks
actueel
vereniging
toertochten
opleidingen/cursussen
tochtplanning
techniek
foto's seizoen 2018
foto's seizoen 2017
foto's seizoen 2016
foto's seizoen 2015
foto's seizoen 2014
foto's seizoen 2013
foto's seizoen 2012
foto's seizoen 2011
foto's seizoen 2010
foto's seizoen 2009
foto's seizoen 2008
foto's seizoen 2007
foto's seizoen 2006
foto's seizoen 2005
werkzaam in de Biesbosch
kanoverhalen
kanoverhalen
Donaufahrt 2004
Lahn
De Honderd
Veluwerally 2006
Biesboschronde 2006
filmpjes
De Biesbosch
contact
aanvragen lidcode
ledenpagina's


zoek met google



facebook icoon twitter icoon
Biesboschronde
Op 29 oktober hebben we onze vaarkalender afgesloten met de Biesboschronden.
Nathan kwam mij ophalen en samen zouden we dan richting club rijden.
Het weer zag er veel belovend uit en dat is al een groot pluspunt.
Ons humeur zou het ook niet aan liggen, want we hadden er allebeide zin in.
Voor de eerste keer wilden we de tocht varen in de tweepersoons Wildernis van de club.
Bij de vereniging aangekomen was het er al druk met allerlei kano’s.
Na een briefing van Jan en Nico over hoe we zouden gaan varen, was er nog tijd om een bakkie te te doen.
Na het bruine nat, gingen we na onze kano’s, om ons klaar te maken voor het vertrek.
De bedoeling was,dat Jan en Nico samen met hun canadees zouden varen en de rest in de kajak.
De groep bestond uit 10 personen , we hadden het weer qua temperatuur mee, alleen de wind
was behoorlijk aanwezig.
Op de rivier was het lekker rustig met de beroepsvaart, omdat op zondag een rustdag is voor veel schippers.
Nathan en ik voeren als laatste weg van de groep, maar we hadden al gauw de rest achterhaald.
Vooral de Canadezen hadden het zwaar, vanwege de harde wind.
Voor de kajaks was het meer geschikt en wij voelden ons als een vis in het water.
Na ongeveer een 5 kwartier stevig door peddelen hadden wij de Punt van de Anna Jacomiena bereikt.
Hierna zijn we bij het eerste strandje aan wal gegaan, om even weer op krachten te komen en een lekker bakje leut te verorberen.
Je zou denken dat het wel even zou duren voor de eerste canadees zou arriveren, maar na een kwartier was Jan ook van zijn koffie aan het genieten en Nico was nu ook aan gekomen.
Na ongeveer drie kwartier, zijn we via het postgat de Amer opgevaren.
Hier was het wel wat drukker, maar dit waren meer plezier jachten met name zeilboten.
Deze gaven wij vrij baan en zo kwamen we al gauw bij het gat van de kerksloot aan.
Hier was even wat verwarring hoe we verder zouden varen, maar uit eindelijk werd gekozen om verder de Amer te volgen en verderop via middelgat van de plomp naar Keesjes killeke en uit eindelijk in de Turfzak beland, hier werd besloten om weer een pauze in te lassen en daar werd gretig aan voldaan.
We konden op een mooie stek uit het water komen wat voor de kajaks wel zo prettig was.
Nathan en ondergetekende deden ons te goed aan de soep en Jeroen trakteerde op koek.
Tevens hield hij als vanouds via zijn gps de afstand en onze coördinaten in de gaten.
Nadat de inwendige mens weer was gevuld, werden de kano’s in het water gelaten om onze tocht weer te vervolgen.
De weergoden waren ons nog steeds goed gezind en van de wind was ook niet veel te merken in de kreken.
Tevens kwam er nog een waterig zonnetje door die ons genieten compleet maakte.
Via het Gat van de Slek en ja hoor we kwamen natuurlijk weer net onze Flat op water tegen in de vorm van de oude Spido rondvaartboot en hadden hierdoor weer volop bekijks van de dagjesmensen aan boord.
Het blijft nog steeds een vreemde gewaarwording om deze hier tegen te komen.
Verder weer via het Wrak en uit eindelijk langs de Rietplaat en de Sloot Beneden Petrus kwamen we in het Gat van de Hardenhoek.
Nu kwam de Spieringsluis weer in het zicht en waren we weer bijna terug.
De voor vaarders waaronder wij zelf bleven even wachten op de canadezen en zo konden we toch gezamenlijk geschud worden.
Toen was het nog afwachten hoe de wind zou zijn op de rivier en aangezien ieder wel zijn spieren voelde, was dit een verrassing dat de wind zogoed als weg was.
Enige tijd later konden we zonder veel tegenslag na ongeveer 35 km varen de bekende omtrekken van ons clubgebouw waarnemen.
Nadat we de kano hadden leeg gemaakt en een schoonmaak beurt hadden gegeven, werd hij weer opgeborgen voor een volgende tocht.
Hierna nog even wat gedronken en na gepraat met de andere over de tocht, toen bleek dat het inmiddels 18.00 hr. was en het weer de hoogste tijd is, huiswaarts te gaan.
Onderweg kregen we nog een fikse bui over ons heen en hier bleek maar weer uit,dat je krijgt wat je toe komt en dat was in dit geval een heerlijke vaardag.


Groetjen en tot ziens . Raymond.

foto verslag Biesboschronde 2006